Środowisko naturalne

Produkcja skały płonnej i hałdy

halda.jpgSkały płonne pierwotnie były układane przy wylocie do sztolni i płytkich zagłębień, co możemy oglądać do dziś na wzgórzu Landek, jako pamiątkę po wydobyciu z XVIII i początku XIX wieku. Typowe stożkowate hałdy mają związek z wydobyciem głębinowym prowadzonym w rejonie ostrawskim od połowy XIX wieku. Ich wysokość ma związek ze staraniami wykonawców, aby zajmowały jak najmniejszą powierzchnię.

 

Dzięki dużej zawartości węgla i możliwości przewiewu, w hałdach powstały warunki do samozapalenia. Płonące hałdy miały duży wpływ na zanieczyszczenia powietrza w całym regionie przemysłowym. Ich likwidacja jest bardzo trudnym i powolnym procesem.
Od lat 50. ubiegłego wieku w miejsce wysokich hałd zaczęły powstawać płaskie, płytowe lub schodkowate odwały, powstające już z zamiarem przyszłego ich odzyskiwania dla przyrody, czy też wykorzystania do innych celów.


Wraz z ograniczeniem wydobycia w latach 90. wyraźnie zmniejszyła się ilość układanych skał płonnych. Współcześnie mogą być one wykorzystywane jako materiał budowlany do wyrobu naziemnych korpusów komunikacyjnych, materiał do uporządkowywania terenu, włącznie z sanacją i rekultywacją.


Część odwałów i hałd zaczęła się zazieleniać drogą naturalną (tzw. sukcesja). W przypadku konieczności prowadzona jest na nich nadzorowana rekultywacja. Łącznie z terenami wodnymi powstałymi w wyniku obniżeń terenu spowodowanych wydobyciem, stopniowo powstaje w ten sposób nowa kraina o dużej wartości biologicznej. Dziś, większość odwałów w części ostarwskiej została już odzyskana dla przyrody.

Atrakcje