Współczesność: u nas i na świecie

Węgiel w Unii Europejskiej

W krajach członkowskich UE węgiel jest tradycyjnym i jednym z najbogatszych własnych źródeł energii. Węgiel kamienny wciąż w największej ilości eksportuje się przede wszystkim z USA, Chin, Australii i Afryki Północnej. Własne wydobycie w UE jest bowiem nierentowne z powodów wysokich nakładów na wynagrodzenia i bezpieczeństwo. Sprzedaż własnego węgla kamiennego w dużej mierze jest dotowana przez władze europejskie, zaś wydobycie stopniowo hamowane. Swój udział w tym ma także niepotwierdzona teza, według której przyczyną globalnego ocieplania jest wydzielanie się tlenku węgla. a


Pomimo tego węgiel wciąż jest znaczącym źródłem energii. Pochodzi z niego ponad 50% niemieckiej, ponad 30% brytyjskiej energii elektrycznej itd. W przypadku nowych członków udział ten jest znacznie większy.


Ostatnio UE zaczyna zmieniać swoje stanowisko w stosunku do węgla – w szczególności jeśli chodzi o zwiększenie energetycznej niezależności. Większość krajów UE ma własne, bogate złoża, prostszy niż w przypadku ropy jest też transport z zagranicy – zasoby są większe, rozłożone równomierniej i nie znajdują się w większości na obszarach kryzysowych. Dodatkowo węgiel nie ma żadnych szczególnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa czy technologii transportu i magazynowania. Chodzi więc o relatywnie niskonakładowy surowiec, co ma także wpływ na przystępną cenę uzyskanej z niego energii. Właśnie dlatego w Europie ma miejsce zmiana dotychczasowego stanowiska. Zamiast hamowania pojawia się wsparcie rozwoju czystych technologii produkcji energii elektrycznej z węgla.

Atrakcje